Ze veroveren de sociale media met hun ondeugende uitdrukkingen, soms absurde capriolen en onvergetelijke gezichten. Zijn rode katten, de ware mascottes van het web, wel zo vriendelijk (of gek) als ze worden afgeschilderd? Laten we deze flamboyante katachtigen onderzoeken aan de hand van wetenschap, DNA en stereotypen.
Een flamboyante jas, maar niet zo triviaal
Voordat we het over karakter hebben, laten we eens kijken naar hun kleur. De oranje vacht van katten is niet zomaar een coquetterie van de natuur. Het is het resultaat van een heel specifiek gen, gelegen op het X-chromosoom. Dit gen produceert een pigment genaamd feomelanine, verantwoordelijk voor deze warme tint, variërend van goud tot felrood. En omdat dit gen een ander pigment ( eumelanine ), dat zwart of bruin produceert, blokkeert, resulteert dit in een overwegend oranje vacht.
Maar wat nog fascinerender is, is dat deze kleur nauw verbonden is met het geslacht van het dier. Mannetjes, die slechts één X-chromosoom hebben, hebben één kopie van het gen nodig om hun oranje vacht te laten zien. Vrouwtjes daarentegen hebben er twee: zij hebben dus twee kopieën van het gen nodig om volledig rood te zijn. Het resultaat? Ongeveer driekwart van de rode katten zijn mannetjes. Deze genetische eigenaardigheid maakt rode vrouwtjes nog gewilder bij liefhebbers.
Een reputatie als vriendelijke kat… maar waarop is dat gebaseerd?
Je hebt dit idee misschien al eerder gehoord: rode katten zouden aanhankelijker, socialer en zelfs volgzamer zijn dan andere katten. Maar waar komt deze reputatie vandaan? Het zou zomaar kunnen voortkomen uit een ander, nog ouder cliché: dat katers knuffeliger zijn dan poezen. En aangezien de meeste rode katten katers zijn… is het verhaal compleet!
Daniel Warren-Cummings, een expert op het gebied van kattengedrag voor de Britse vereniging Cats Protection, legt uit dat “deze vooroordelen wijdverbreid zijn, maar niet op enige wetenschappelijke zekerheid zijn gebaseerd.”
